Het zonnetje brandt lustig op het halfnaakte volk dat door de stad banjert. Zwetende toeristen werken de bezienswaardigheden in looppas af, met luide stem proberen ze het contact met elkaar in de menigte niet te verliezen, terwijl de digicams onophoudelijk zoemen en klikken. Hier tussen door lopen wij, pratend klinken we als de toeristen, maar de verbazing en ergenis is die van de inwoners. Gelukkig is het ijs koud en lekker in de ijssalon.
Tegen de avond, na een eenvoudig maal bij Emma, belanden we op de Groenplaats en merken dat er iets gaande is. Een Hare Krishna happening, compleet met voedsel en jengelende muziek. In trance, met de handen in de lucht wordt er min of meer sierlijk op de muziek bewogen. Zij zijn blij, wij op weg naar de tram. Zo gaat ieder zijn weg, of om met een moederwijsheid te spreken: ieder loopt het padje dat voor hem uitgestippeld is.
Leave a comment